Martes, 05 de abril de 2005
A pesar del aviso, no creía que en el mercado más grande de Westfalia pudiese encontrar todo lo que se me antojara. Vi mercachifles diversos, animales exóticos, instrumentos antiguos y oxidados, frutas, quesos; me detuve en un puesto de sellos y durante mi recorrido hasta me encontré un pfennig con una casi ilegible letra “G”.
Ignoré el hallazgo y seguí serpenteando por aquel laberinto de puestos abarrotados. Todos, menos uno. Diminuto, sin ninguna mercancía sobre el mostrador. Atendía aquel escaso terreno una anciana de pelo cano, parecía un enjuto árbol nevado, retorcida y de piel acre.
¿Qué mercancía ofrece?
Una muy valiosa.
¿Cuál?
Un viaje al paraíso.
Será muy caro.
El precio justo, ni un pfennig más ni un pfennig menos.
¿Podría ser más concreta?
Claro. No te costará nada, no creas por ello que es gratis. Hay sin embargo una condición.
Comprendí de pronto el extraño vacío de aquel lugar. A pesar de todo pregunté ¿De qué condición se trata?
A tu regreso, no podrás volver a pisarlo jamás.
Me aparté del puesto con rapidez y echando mano al bolsillo dejé caer disimuladamente aquel pfennig de la suerte.
Por: Mariano | Relatos, ensayos y reflexiones. | Comentarios (15) | Referencias (0)
Tantos paraisos hay que dejan de serlo una vez que ya has pisado esa hierba.. Me gustan estos relatos sobre la magia que esconde lo cotidiano. Muy bueno ;P!
micHo | 06-04-2005 11:10:37
Pues la primera sensación al leerlo fue sentirme en un lugar imaginario, mezcla de Enshede y Bohn, de Agosto y de zumo, de Melon "piel de sapo" y... Me entiendes, verdad?
Lor | 06-04-2005 12:17:06
Yo hubiese hecho lo mismo. Apartarme de allí con mis manos en los bolsillos.
Si un día lograra ingresar en el paraíso me gustaría quedarme a vivir allí ;)
Un beso!
Sandra | 06-04-2005 16:09:45
Os paraísos existen. Pero na literatura, ese reino feliz da liberdade. Confúndense ás veces cos infernos, pero é porque a ledicia sempre dá medo. Ás veces dáme por pensar que temos a mente só para parir paraísos, utopías e territorios imposibles onde voar e liberarnos. Por iso escribimos. Por iso deberiamos vivir.
Náufrago | 07-04-2005 10:22:58
A mi me encanta... da mucho de sí este relato, mucho en lo que pensar, mucho en lo que soñar..
Gracias Mariano :-) Besos
mirada | 07-04-2005 13:56:46
Os mercados. Eses espacios abertos que recenden a vida. Onde zumegan mesturados os líquidos dunha urbe enteira, dun alfoz perdido. Son, en sí mesmos, pequenos paraísos que agradecen os viaxeiros nas súas andanzas, que amosan e condensan o cotiá e o extraordinario. O resplandor momentáneo dunha arela encontrada. Bicos.
Chus | 07-04-2005 17:37:52
toshiro | 11-04-2005 00:32:25
Y es que una vez que pongamos uno de nuestros pies en el paraíso... ya nada volverá a ser lo mismo!
Me recuerda al descenso al interior de la caverna del filósofo, tras haber visto, al final de su camino, la luz del verdadero sol, el paraíso... a partir de ese momento jamás volverá a ser feliz, reconociendo en la luz de la caverna el fuego, y en sus compañeros... una multitud de esclavos...
Andrea | 11-04-2005 10:02:22
pues la verdad, es que yo me hubiera ido a recorrer el paraíso, no me hubiera importado nada, habría ido y habría vuelto con todo el brillo de lo nunca visto y nunca vivido por persona alguna.
Sí, es que mi runa es el viaje, sabes...
elisa de cremona | 11-04-2005 11:53:10
Y por qué no, huir a un nuevo paraiso secreto¿?...por qué no, abandonar el instante en aquel mercado¿?...por qué y por què no, puede ser que nuestro paraiso se encuentre más cerca que la misma tierra que pisemos, puede ser y es...que el verdadero paraiso se encuentre en nosotros mismos...
Miriam | 12-04-2005 21:36:04
Gracias por tu visita. Yo hubiera hecho lo mismo, porque si perdemos la ilusión del paraíso ¿qué nos queda?
Un abrazo. Muralla.
muralla | 13-04-2005 13:30:16
¿Qué es el paraíso?
El paraíso cambia según la etapa en la que nos encontremos de nuestra vida. Y por ello, sólo es posible de alcanzar de una forma, imaginando.
Mariano te acuerdas de:"El
Mariví | 22-06-2005 22:38:12
Mariano te acuerdas de: "El que no imagina es como el que no suda; almacena veneno"
Esto es porque al no imaginar nunca encontrará el paraíso, mejor dicho, su paraíso.
Espero que pronto encuentres tú el tuyo.
Muchos besos
Mariví | 22-06-2005 22:40:35
hombre mariano!!!aqui tus alumnas que nos acordamos de ti... Como barayas...pero la verdad es que nos hizo gracia la historia. No nos da tiempo a leer más!!! ya las leeremos otro dia!!un saludo de Fatima, Alba y Carlota
Fati&Carlo&aLba | 03-11-2006 20:03:15
WeNaAas¡¡ weno ioo la verda n m entere d na d lo q pusist pero weno...q si k to mu filosofiko i q mu bien...weno t tnia q dejar io un comntario sola si n no qdaba trankila xD weno cuidame a carlota i apruebamela n l agas cm a mi i q m dejaste un 1 n una evaluacion¡¡¡weno pos na q io aora m voi a un balneario cn carlo i alba enga xau¡¡
FaTiMa | 03-11-2006 20:06:59
Espacio para escribir relatos, cuentos, anécdotas, citas y también para la evolución, la genética y la biología en general.
| CURRENT MOON moon phases |
Diseñado por Studio.st
Online gracias a Bitacoras.com